Disfaji

Disfaji; yutmanın oral (ağız), faringeal (yutak) veya özofageal (yemek borusu) evrelerinde bir veya birden fazlasının etkilendiği klinik tablodur. Nörolojik hastalıklar (inme, Parkinson, ALS), yapısal değişiklikler (baş-boyun cerrahisi, radyoterapi), prematürite ve gelişimsel tablolar disfaji nedenleri arasındadır.

Disfajinin en önemli komplikasyonu aspirasyondur; bu nedenle erken tanı ve yönetim yaşamsal önem taşır. Klinik değerlendirme; oral motor fonksiyon, yutma zamanlaması ve güvenliği üzerine yoğunlaşır.

Yutma terapisinde; oral motor egzersizler, pozisyonlama stratejileri, kıvam modifikasyonu ve duyusal uyarı teknikleri uygulanır. Süreç tıbbi ekip ile koordineli yürütülür.